Galapagos en Lima

Hoi allemaal, deze keer vanuit Cusco.
Er zit nogal wat afstand en avontuur tussen het eiland Isabella en hier, en we hebben even wat rustdagen ingepland, dus zal ik jullie weer 'even' bijpraten.
De zoetigheid waarmee ik de vorige keer geindigd ben zet zich nog gestaag voort. We hebben onder bijzonder beddengoed geslapen, roucherige gordijnen opengetrokken, naar ge-spraypainte en spiegelende schilderijen gekeken, op bijzonder-kleurige toiletpotten gezeten en van/met geweldige bordjes en bestek gegeten. Geen gebrek aan kleur hier! Ook niet in het eten, kleurstoffen, met name rood groen en blauw zijn favoriet.
Ik zou ook nog even ingaan op de vettigheid. Met name in Equador kan alles gefrituurd worden. Op grofweg iedere straathoek staat een karretje met etenswaren, en de helft daarvan verkoopt iets dat uit t vet werd gehaald. Of ijs. (Waarschijnlijk erg zoet ijs ;)
Tegen de tijd dat we op het eiland Isabella alle toeslagen en controles op vreemde planten en dieren in onze tassen weer achter de rug hadden en een slaapplek hadden gevonden, was het tijd voor een hapje eten. Tijd wel, maar m'n maag had al hard genoeg gewerkt tijdens het twee uur durende heftig stuiterende boottochtje, dus die had niet veel trek meer. Mijn keuze viel dus op het al veel geziene gerechtje van gebakken banaan. En dan niet die we van de Chinees kennen, maar plakjes bakbanaan (veel minder zoet) platgedrukt en gebakken. En dan een bord vol! Dus ging maar de helft er in. Wel lekker! De rest dachten we heel slim als snackje voor de dag erop te kunnen bewaren. Maar helaas, koude friet is nog lekkerder! Een smakeloze, kruimelige vettigheid maakte zich meester van onze monden...niet te doen! Ahja..zo effectief is warm vet in een hap smakeloos eten :)
Maar verder was het eten op de Galapagos aardig aangepast aan de rijkere toeristen. Zowel in prijs als in de gerechten zelf. We hebben zelfs pizza gegeten! Maar dan wel met mais en bruine bonen :) En de kok op de cruiseboot (!) had o.a. ervaringen opgedaan in Zwitserland, waardoor ook die maaltijden er goed in gingen.
Ja..de Galapagos Eilanden dus. Wát een fantastische plek op aarde is dat! Een rib uit mn lijf om er uberhaupt te komen, maar het was het helemaal waard! Het heeft ongeveer alles wat je je bij tropische eilanden voorsteld, plus super veel gave dieren die je van héél dichtbij kan bekijken. Sterker nog: ik ben bijna op een zee-leguaan gestapt en over een zeeleeuw gestruikeld. Best bizar natuurlijk, maar als je er rondloopt lijkt het heel normaal. De dieren zijn helemaal niet schuw, liggen super relaxed te zonnen op bankjes in de haven en op de wandelpaden. En tijdens het snorkelen komen de zeeleeuwen even checken wat voor gek beest jij bent, blijven even om je heen cirkelen, kijken je recht aan en gaan dan even de vokgende snorkelaar bekijken. Ze laten zich ook niet storen terwijl je van dichtbij bekijkt hoe ze een schol vissen opjagen en dit spelletje zo'n 10 keer herhalen.
Ook het balts-gedrag van de blauwvoet-gent is een fantastisch schouwspel. Als een in slowmotion wiebelend opdraai-poppetje stapt hij van zijn ene blauwe voet op de andere. 'kijk eens hoe mooi ik kan dansen met mn super mooie blauwe voeten'. En daarbij komen dan de meest sexy (aldus de vrouwtjes) klanken uit zijn strot. Een takje voor het toekomstige nest wordt voor haar klaargelegd, al was het de meest prachtige inrichting voor in een nog te bouwen huis. En hoe simpel kan het zijn: dit takje wordt al dan niet geaccepteerd en dan komen daar dus wel of geen eieren van. Hoe blauwer de voeten van deze beestjes, hoe meer ze van een bepaald pigment in hun bloed hebben. Het suggereerd dus een goede gezondheid. (Zoiets als mijn fijne rode appelwangetjes dus? Dat heb je goed gezien René, ik heb jouw houtjes ook geaccepteerd;)
In het engels heten ze blue footed booby. Waarbij booby een afgeleide is van het engelse woord voor clown :)
Het snorkelen bij de met name vulkanische rotsen van de eilanden was weer heel anders dan bij het Australische Rif. Geen kleurrijk koraal  maar lavasteen-stromen, en een stuk frisser (de wetsuits waren nu dus echt voor de temperatuur, maar ook hier zwemmen vervelende kwalletjes) maar wel spannender door de sterker stromingen en de haaien. Ja, we hebben een stel haaien zien zwemmen, gezellig dichtbij! Geen super grote (maar toch 1,5-2 meter) en we wisten al dat ze niet gevaarlijk zouden zijn omdat er zo veel te eten is hier. Maar toch voelde het anders dan de pinguins, zeeleeuwen, zeesterren (honderden en dan súper groot en dik), zeeschildpadden (favoriet!) en gewoon mooie vissen die we daarvoor al hadden gezien :)
En hoe bizar om een leguaan te zien 'grazen' aan stenen met alg en vervolgens het land op te zien zwemmen/kruipen. Daarna een paar keer spugen om het zoute water kwijt te raken en dan weer lekker opwarmen in de zon. Die overigens eenvoudig Nederlandse schouders verbrand mèt factor 30 door een wolkendekje heen. Ohja..we zijn zitten zo goed als op de evenaar...
Op het droge waren de landschilpadden erg indrukwekkend. Zo groot en traag en dan toch op zoek naar de meest kleine groene blaadjes in het droge stof. Ze kunnen een jaar zonder eten! Maar als het allemaal goed verloopt trekken ze hier elk jaar naar de hooglanden om zich vol te vreten en te paren. En daarna lopen ze weer terug naar de warme zandgronden om hun eieren te leggen. De gids van onze cruise (!) heeft aardig wat verteld over het leven van deze prehistorische beesten, hoe ze zich verschillend hebben ontwikkeld op de diverse eilanden en hoe ze bedreigd werden door mensen, geiten en ezels. Inmiddels wordt er op de eilanden veel gedaan aan het herstellen of behouden van de 'oorspronkelijke' ecologie. Wat me best lastig lijkt: wat is oorspronkelijk als de huidige 'inheems' genoemde soorten miljoenen jaren geleden hier ook maar bij toeval aan kwam 'waaien' met diverse natuurfenomenen.
De combinatie varen, fietsen, wandelen en snorkelen was perfect! De laaste dag nog even de zee woelige zee en een super rustige baai bezocht en bezwommen. Paradijslijk! En onder het toeziend oog van wat darwinvinkjes op 20 cm van m'n mond vandaan, chips gegeten. Daar klopte toch echt iets niet: ze kwamen aangevlogen toen ze de chipszak hoorden..iets is hier mis gegaan! Kunnen ze nig zo hun best doen met die tieslagen, bagaechecks en awareness...beestjes zijn gewoon ook super slim!
Na een week hebben we tevreden de flinke route naar het vliegveld weer gemaakt. Iets minder controles, wel leuke schildpaddenstempels in ons paspoort;)
Galapagos bedankt: Een 'check' om nog lang van na te genieten!
Op naar Peru! We vliegen via Guayaquil naar Lima. Een flinke reisdag dus, maar alles loopt weer soepel. We voelen ons wel voor de zoveelste keer afgezet door de taxichauffeur, want onze onderhandelingsstrategie (de info die we van het histel hebben gekregen!) werkt weer niet. Maar ach..het is allemaal nog betaalbaar, we blijven oefenen ;)
Hostel The Healing Dog is een heerlijke plek in een mooi koloniaal pand waar we een dorm voor onszelf krijgen. We vergaren wat info over wat we in Lima kunnen gaan doen en gaan dan weer heerlijk slapen.
Bijna te laat voor het ontbijt worden we wakker. Maar er is nog voldoende musli, vers fruit, sinaasappels om te persen, broodjes en huisgemaakte jam en pindakaas. Woop woop, dit wordt smullen! Nou was het brood naar mijn idee nog steeds te zoet, maar ik vrees dat dat gewoon mijn enige paranoide trekje is. Koesteren due handel! En dan gaan we Lima (nouja..de redelijk luxe wijk Miraflores) verkennen! De dingen lopen zo dat we op één dag genieten van een uur durende massage, een heerlijk bord cheviche (vis gegaard in limoensap met koriander en chili) en een drie uur durende workshop chocolade maken en proeven. Laat het duidelijk zijndat we op vakantie zijn en er erg van genieten!
X

Reacties 3

Rene 24-10-2015 21:28

wederom een prachtig verhaal. ik kan niet wachten op het volgende deel. X

Melina 26-10-2015 08:19

Klinkt super Anke (behalve het zoete brood dan ), mooi om op afstand mee te kunnen genieten . Ga zo door... besos!

Margreet 28-10-2015 21:52

Geweldig om over jouw ervaringen te lezen. Wat een natuur beleving!
Wij waren vandaag al heel blij toen we een Raaf hoorden en zagen vliegen boven de Veluwe. Teun ontdekte verrast
een hazelworm die zich heerlijk lag op te warmen in de zon. Maar ach wie het kleine niet deert....

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer