Nog 46 dagen..

Ow, nog meer dan een maand! Tijd zat..
Oei..nog maar een week of 6, slik!
M'n voorpret voor m'n Australie-Nieuw Zeeland-reis schommelt heen en weer tussen "No worries mate" (Ik oefen vast, het wordt vanzelf geweldig) en een nog-net-prettige spanning rondom zaken als onderverhuur, financiele machtigingen en het prikken van een datum in het komende half jaar, waarop het me leuk lijkt om van Alice Springs naar Cairns te vliegen. (Zucht, dat vraag je toch niet van een onervaren reiziger die juist eens wil proberen de wereld om haar heen NIET te plannen?)

Daarnaast hebben ik en mijn omgeving bedacht dat het nuttig en leuk is om in die laatste weken verjaardagen, afscheidsdinertjes, teamuitstapjes, weekendjes weg (Werchter, jiehaa!) en andere sociale bezigheden te plannen. Dat betekent dat het zoeken is naar gaatjes om zeer essentiele zaken als lichtgewicht bloesjes en reserveveters aan te schaffen. En ohja, laat ik m'n ticket ook maar eens betalen. En och..een reisverzekering is ook best handig.

En natuurlijk moet ik ook zeer belangrijke afwegingen maken: Ga ik het mezelf wel of niet aandoen een afritsbroek te dragen? Kost je wekenlang je nachtrust kan ik je vertellen! Want hoe ideaal z'n ding ook schijnt te zijn, feit is dat de vaste pijpen gedurende een half jaar Australische zon want tintjes lichter worden dan de vaak afgeritste wederhelften. Ik zeg: een mode-blunder die je natuurlijk niet mag begaan!

En met al die enorme zorgen in je hoofd natuurlijk ook zwaar trainen voor m'n 3 maanden durende walkabout die ik met een onbekende aboriginal-stam ga maken in de outback. Op blote voeten door de zandbak lopen, telepatische communiceren over water met willekeurige slachtoffers, regenwormen bakken, me alvast niet meer wassen.. Wat Marlo Morgan (Boek: Australie op blote voeten) kan, kan ik natuurlijk ook. Origineler dan een paar weken fruitplukken en ik ben meteen voorzien van "kost" en "inwoning". Ideaal toch!?

Ondertussen maak ik me ook wel ernstige zorgen.. over m'n autootje. Mijn Suzuki Swift is sinds koninginnendag al enorm in waarde gedaald. Het is dat hij grijs is, wat tinten donkerder en ik had er gewoon niet meer mee over straat gekund.
En om 'm nu ook nog ruim 6 maanden te verwaarlozen! Ik bedoel: NOG MEER te verwaarlozen dan ik al deed, dat gaat me wel aan het hart. Hij heeft de afgelopen 2 jaar een enorme bijdrage geleverd aan mijn gevoel van vrijheid vanuit Eindhoven en nu ga ik m'n ultieme vrijheidsreis zonder hem maken. Verraad is het, ik weet het..
Dus: Wie wil met m'n swiftje 6 maanden lang van de vrijheid genieten? Hij is behoorlijk wat gewend wat betreft interieur-vervuiling, kilometers maken en weinig gewassen worden. Geef 'm het blinde vertrouwen dat hij elke dag start en je overal heen brengt en het is geregeld! Hij zuipt niet en zeurt niet. Hiermee kom ik tot de conclusie van vandaag: "Mannen of vrouwen?? Je kan beter een Swiftje houden!" Over de voorwaarden worden we het vast wel eens.

Ik hoor het wel, nog 46 dagen voorpret te gaan..

 

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer