Vreemde snuiters in de rode stoffigheid

Hoera! Tijd en rust voor een update!

Nadat ik gisteren uitgebreid genoten had van een heerlijk warme douche waarbij ik toch echt dacht me goed gewassen te hebben, kwam ik vanmorgen tot de conclusie dat rood stof een speciaal soort aantrekkingskracht heeft op mijn huid. Mijn lijf wil gewoon gaan waar dat stof te vinden is en als het dat gevonden heeft laat het die stofdeeltjes ook niet zomaar gaan. Vanmorgen dus wat laatste restjes outback in m'n bed geconstateerd.

Ja, ik heb enorm genoten van 3 dagen Kakadu National Park. Rijdend, hotsend, botsend, rollend en grijpend in het rode zand. Maar voordat ik me daar in stortte, was er een reeks van bijzondere ontmoetingen met vreemde snuiters. Al dan niet menselijk..

Vanaf de dag dat ik hier aankwam ben ik van het een in het andere gerold. Via een gezamelijk eetmoment met een Duitse jongen, wat resulteerde in een standswandeling en lunch kwamen we in contact met een zenuwachtige Fransman met een irritant accent als dito kuchje. (Tis dat we wisten dat hij twee dagen later Darwin weer zou verlaten, maar het was moeilijk volhouden met die kerel). Beetje zwemmen, de stad ontdekken en reisverhalen uitwisselen.

Vervolgens met deze twee mannen en een Iers kamergenootje (erg gezellig) naar de sunsetmarket gegaan. Deze markt is echt over de top touristisch, maar op een prettige manier. Veel lokale kunst en snuisterijen en bovendien een enorme keuze aan lekkere hapjes afkomstig van alle werelddelen. Of je neemt je eigen roadkill-vlees mee voor op de roadkill-BBQ (Waarom zou je voor een lekker kangarooboutje betalen als je er zojuist een hebt aangereden??) Wij hielden het bij eten uit 4 verschillende wereldelen op schoot terwijl we genoten van de beste zonsondergang ooit. Leuk spelen met de camera ook!

De dag erop ben ik dan eindelijk mijn voornemen gaan uitvoeren! Ik heb niet voor niks mijn hardloopschoenen meegenomen naar de andere kant van de wereld.. Dus ik heb lekker een rondje park gedaan. Wel op tijd, want rondrennen in tropisch weer heeft nromaal niet mijn voorkeur. Met uitzicht op een blauwe zee, verfrissende sprinklers en drinkwaterpunten en rondfladderende papagaaitjes was dit een geheel neiuwe hardloopervaring:D

Inmiddels waren 3 hostels voorzien van een oproepje voor "travelmates met 4WD die een dutchie mee willen nemen". En jawel..het eerste smsje komt binnen. Van ene Dave wiens nummer ik al had genoteerd omdat zijn oproep ook hangende was en erg avontuurlijk klonk. Let's meet Dave was mijn idde. Maar meneer bleek wel 72 lentes jong te zijn! Ehmm... Maargoed...Anke staat altijd overal voor open en zo ook dit keer. Laat maar komen, wie weet wat voor mooie verhalen hij te vertellen heeft, want ervaring zal er wel in zitten! En jawel..meneer reist al een jaar of 10 elk jaar een stuk van Australie door in 3 maanden. Zijn vrouw wacht geduldig thuis. Dit jaar vieren ze hun 50 jarige huwelijk, maar in feite zijn ze de laatste jaren niet meer 3/4 van de tijd bij elkaar, dus of dat dat feest helemaal terecht is...? Dave verteld vol overtuiging voer de laatste trips met andere bakcpakcers, laat weten wat ijn plannen zijn, laat zijn zeer goed uitgeruste 4WD zien. Ik ben danig onder de indruk en ben volledig overtuigd van het feit dat dit een eenmalige kans is. Zo'n man vol levenservaring en behoorlijk wat kennis van de outback en het reizen daar doorheen. Maar ondertussen vraag ik me stiekem af hoeveel ervaringen die man nog kan verwerken voordat ie niet meer wakker wordt. En dat maak ik liever niet mee tijdens een tripje door de verlaten gedeelten van Australie! Bovendien ben ik er niet helemaal zeker van dat ik zijn gezelschap langer dan een week zal waarderen. Zoveel boeken heb ik niet meegenomen...  Ik krijg van hem het nummer van Claire(USA). Zij is met hem naar Darwin gekomen vanuit Cairs en heeft dus 2 weken ervaring. Ik spreek met haar af en we hebben de grootste lol om haar ervaringen. Het voelt gezellig samenzweerderig en ik proest het uit als ze toegeeft dat ze wel eens heeft gebeden dat hij niet zou overlijden tijdens hun tocht. Zij is meegegaan omdat ze geen geld meer had en het de goedkoopste manier was om in Darwin te komen. Ik besluit dat ik niet wil weten hoe een 72 jarige man op het moment dat hij naast je wakker wordt in z'n 4WD truck ruikt en bel hem op met ddeze mededeling verpakt in andere woorden. Voor ik het weet ben ik alweer onderweg naar de volgende ontmoeting: een Duits stelletje die dezelfde westkust-plannen hebben. Jeuj! Jeugdigheid! Voel me zelfs een beetje oud bij de 20 en 22 jarige reizigers. Maar: 4WD en mooie plannen, dus ik besluit met ze mee te gaan. Ik vertrek de dag erop voor 3 dagen kakadu, dus de gedetailleerde plannen komen later. Die avond gaan Clair en ik op jacht naar een van de vele gratis maaltijden hier. Ik heb nog helemaal niet zelf gekookt en met de tour in het vooruitzicht gaat dat de komende dagen ook niet gebeuren. We sluiten aan in de rij in de "voederkroeg". Het voelt een beetje alsof we bij het Leger des Heils aankloppen: Help de backpackers prijzig Darwin in en uit. Maar we hebben er eerlijk voor gewerkt: In de zon zitten bij het zwembad en ze komen de maaltijdcoupons gewoon brengen...ideaal!

Na een vettige maar smakelijke maaltijd gaan we het Darwin Festival bekijken. Kunst en muziek, dat klinkt als dito in mijn oren! We zijn een beetje laat maar genieten in alle rust van abarigonal art, designlampen/jurken en australisch cabaret (Geen touw aan vast te knopen, maar het klonk alsof het erg grappig was).

Vervolgens duiken we nog "even" de kroeg in. Dat "even" duurt een paar uur omdat we ineens de taak krijgen om te ontdekken waarom 3 australische mannen ons mee willen hebben op een vistripje in de dichtsbijzijnde billabong. Met "heaps of kkrokodiles"! En niet zomaar een keer... nee, morgen! Pff...heb je ineens 3 zatte Australiers aan je fiets hangen met een uiterst interessant aanbod. Wat nu?? WE gokken dat ze zelf een te grote kater hebben om uberhaupt de boot op te komen. Of wie weet vergeten ze het hele aanbod wel. Maar nee, 's ochtends krijgen we beide het verzoek om om 12:00 klaar te staan, want ze komen ons ophalen. Bagage: liters zonnebrandcreme en wat te eten. Nou..vooruitdanmaar :D

Het tripje is een groot succes. Wat een stilte, mooie natuur, inderdaad "heaps of krokodiles", wind in m'n haren als we door de billabong varen en nuchter is het gezelschap nog veel gezelliger. Een enorm geslaagde dag in de Australische verlatenheid!

Die avond is het een beetje stressen. Ik moet alles inpakken en uitchecken, want morgen begint m'n 3 daagse tour door Kakadu National Park. En wel om 6:00. Na een korte en onrustige nacht duik ik met 8 anderen en een half-aboriginal gids een 4WD truck in. Met goed uitgeruste aanhanger, 1 rugzak per persoon en de vreemde humor van de gids laten we het Australische landschap aan ons voorbij gaan. Heerlijk om uit het raam te staren met het vooruitzicht van 3 dagen stofhappen, hiken, natuur, cultuur en 8 andere geinteresseerden. Ik mag zewlfs een half uur emt een roadtrain meerijden! Een vriend van de gids biedt aan om onderweg iemand van de groep een liftje te geven. Voor hem gezelschap en voor ons een unieke ervaring. Want liften en opgepikt worden door een roadtrain is niet de meest aanlokkende manier van reizen. Na dit avontuur beginnen we de echte tour met krokodillen voeren (voelt enigzins bekend, maar dit was toch net wat spectaculairder) om vervolgens 3 uur lang uitleg en spannende verhalen te horen over de rockart bij Nourlangie. Ik ben er van overtuigd dat onze gids werkelijk alles weet over de tekeningen, culuur en leefomgeving van de aboriginals van deze inmiddels uitgestorven stam. Gids Ghanda geeft me gelijk. De rest van de trip hang ik aan z'n lippen. De rest van de trip bestaat uit mooie wandeltochten, steppingstones, watervallen, spinnen, slangen, wallaroo's (kleinere variant van de kangaroo), vers op vuur gebakken brood, didgeridooles (ik kan het geluid produceren, kan de ademtechniek, maar kan het neit tegelijk wat resulteert in....eh...niks!?), discussies over hoe de aboriginals tegenwoordig leven en geleefd worden, touwknopen naar authentiek aboriginal voorbeeld, nog meer spinnen en watervallen, stinkende sokken, liters sunscreen en anti-muskiet spray, skippy gonzales (=wraps met kangaroovlees), miljarden sterren aan de hemel, te weinig slaap en vooral een hoop lol en mooie foto's.

Gisteren kwam ik terug van deze trip. Opnieuw inchecken, ruiken dat ik met 3 kerels op een kamer lig, een heerlijke douche, weer een gratis maaltijd en Vanja terug zien. Vanja was mee op de reis naar Sydney. Leuk en wennen om Nederlands te kunnen praten. Gezellig elkaar updaten en plannen uitwisselen.

Ondertussen ben ika fgeweken van het plan om met het Duitse stel op pad te gaan. Ik heb een 29 jarige Duitser ontmoet met nog betere plannen en meer ervaring. Samen met nog een meisje (ook Duits) gaan we de westkust ontdekken. Zolang we elkaar lief vinden tenm,inste, de eerste mogelijk tot afhaken is Broome, zo'n 2 weken hier vandaan. Ik heb er wel vertrouwen in. We vertrekken zaterdag of zondag.

Jullie horen het wel weer! Tot die tijd ga ik vrolijk verder met rood stof aantrekken, me wassen onder watervallen en weer rood worden met m'n nieuwe "travelmates".

Och..ik krijg net een sms dat we morgen al vertrekken naar Litchfield.. Haha, zo lopen de zaken. Spullen pakken, slapen  en uitchecken dus!

En horen doen jullie het toch wel weer, maar wie weet hoe lang dat nog gaat duren..

Liefs allemaal en succes met wat er bij jullie gaande is!

KUS!

Reacties 8

Eva 19-08-2009 12:06

Wauwie! Haha wat een verhaal.Maar je hebt arme Dave vast erg tactisch afgewimpeld
Ben benieuwd naar je ervaringen met het Duitse jonge paartje...

Liefs,
Eva en joris

Dorrie 19-08-2009 19:20

Hey Anke,

Leuk om via je site op de hoogte te blijven van al je avonturen. Veel plezier nog!

Jos en Dorrie

Mark 19-08-2009 20:49

Ik ben jaloers !!!

Het is alle stof vast meer dan waard.

Mark

Freek 19-08-2009 23:33

Gas erop & don't look back!

Babette 20-08-2009 10:59

Klinkt erg goed daar aan de andere kant van de wereld! En wanneer komt de foto van rode Anke?
Geniet samen met je Duitse reismaten!
xx

Vera 20-08-2009 12:04

.. wat weet jij de wereld toch mooi en treffend te beschrijven en superscherp op de gevoelige plaat vast te leggen! Geniet ze, kusje

Ruud 20-08-2009 20:46

... om jaloers op te worden! Gaaf zeg en ervaringen genoeg. Leuk dat we zo met je mee kunnen leven.

Ties 26-08-2009 11:26

Geweldig Anke, leuk om te lezen! Zijn er ook kleine enge beesjes? Geniet ervan!

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Hier overnachten wij

Chilli's Backpackers, Darwin

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer