wasjes, piemelsen pisco sour

Hola!

We hebben weer even wat broodnodige relaxtijd ingelast, dus weer even de rust om bij te 'kletsen'. We zijn inmiddels weer terug in Cusco na een prachtig Andes-avontuur, maar zal de draad van m'n verhaal weer oppikken in Lima, waar we de eerste dag hebben genoten van het heerlijke eten en een massage. De tweede dag was bedoeld voor een flinke stadswandeling om de stad met de historie een beetje te leren kennen, in combinatie met het historisch/archeologisch Larco-museum. De wandeling werd gereduceerd tot wat heen en weer gewandel tussen het hostel en de wasserette om de hoek. Veel stressvoller dan een stadswandeling! Het was een prachtig zonnige zondag, een dag waarop volgens de hosteleigenaar de wasserette niet open zou zijn -en jawel: om 9:00 én om 10:00 was de deur hardstikke gesloten. En dat terwijl we gisteren toch ècht het woordje 'mañana' konden filteren uit de Spaanse woordenbrei. En mañana snappen we nog net wel :) We waren er dus een dik uur van overtuigd dat we een zeer groot deel van onze reiskleding plus super handige handdoeken niet meer terug zouden zien voordat we Lima weer zouden verlaten (maandagochend om 6:45!) en de dag dus shoppend zouden moeten doorbrengen. Nou is dat geen hobby van me, maar thuis zou ik het niet vervelend vinden om op kisten van de verzekering een deel van mn garderobe te vernieuwen. Maar hier hadden we elkaar de dag ervoor al regelmatig aangestoten, in diverse richtingen geknikt en in voorzichtig Nederlands onze verbazing doen klinken wat betreft de kledingkeuze van de gemiddelde Peruaan in Miraflores. De hoeveelheid strakke, doorschijnende kleding met roesjes, glitters, studs en in bijzondere kleurencombinaties met met name fel roze, werkte toch regelmatig op onze -geheel onschuldige- lachspieren. Nog afgezien van de vraag of ze voor onze Nederlandse lijven de juiste kledingmaten zouden hebben, zagen we ons al een hele dag rondstruinen om slechts een handvol basics (aaaah...we moeten misschien nog weken lang in slecht passende BH's rondlopen!) te vinden. Niet de stadswandeling die we ons hadden voorgesteld. Anderzijds waren we al blij dat dit in Lima gebeurde, niet op de Galapagoseilanden. Daar hebben we een super leuk Engels stel ontmoet, Emma en Chris, die op huwelijksreis zijn in Equador en Peru. Zij hadden de pech dat hun bagage ergens tussen Londen (via Parijs, LA en Quito) en de Galapagos kwijt was geraakt. Zij hadden dus niks dan de kleren die ze aan hadden, en die ze dus noodgedwongen moesten aanvullen met kleding uit de vele souvenirshops die het havenplaatsje waar ze de enige kans tot winkelen hadden, rijk is. Een van de eerste dingen die Emma ons over zichzelf wilde laten weten was dus dat ze er de komende dagen als een Galapagos-groupy bij zou lopen. En we hebben die dagen hun kleding inderdaad als een soort galapagos-enceclopedie kunnen gebruiken. Ideaal! En ze hadden meteen hun voorraad souvenirs binnen gehengeld voor het thuisfront. Jeuj;) Gelukkig viel het voor ons allemaal er mee; toen we eenmaal het plan hadden vorngegeven om het meest moderne shoppingcenter te gaan doorkruisen, kwamen we langs de wasserette die, jawel, gewoon open bleek te zijn op zondag. Alleen een beetje later door een trage taxi in de verkeersdrukte. Wiehaaa! Al onze kleren helemaal schoon terug! Kom maar door met die zak vol geliefd textiel! Maar nee.. De wasserette-mevrouwtjes zijn veel te trots op hun te leveren werk: ze krijgen het niet over hun hart om kleding onopgevouwen over de toonbank te laten gaan. Maar wij proppen het toch weer jn een rugzak! (En we willen heel graag nog op tijd zijn voor de stadswandeling!) Maar nee, dat ging m toch niet worden. Mevrouw was ontzettend blij dat we haar nig een kwartiertje de tijd zouden geven om het af te maken. Dus weer terug naar het hostel en na een kwaartiertje opnieuw op pad. Nog niet klaar, want het moet wel góed gebeuren he! Toen hebben we toestemming gevraagd onze jeukende handen te laten helpen en hebben gezellig met zn drietjes onze was gevouwen, al kletstend over het leren van vreemde talen: mevrouw was eigenlijk docent Engels en ze hielp haar dochter in de wasserette! Of het wassen broodnodig was voor het inkomen, of haar grote passie bleef voor ons een raadsel, maar onze blijdschap èn ons geld heeft haar in elk geval vrolijk gemaakt:) Schone was terug naar het hostel en voor de zoveelste keer op pad. De stadswandeling zouden we niet meer redden, dus dan maar meteen naar het museum. We hebben ons een aantal uren rondgedwaald tussen duizenden voorwerpen uit de Inca-tijd en zo enigszins een idee gekregen van hoe zij leefden zonder geschreven taal, hoe ze moeder aarde, de bergen en de dieren eerden, elkaar te lijf gingen om de ander zijn haarstuk (!?) af te pakken (waarna de onthaarde/onthelmde ook onthoofd/geofferd werd), hoe zij prachtige kleden weefden met op elke vierkante centimeter belangrijke symboliek, hoe ze gestorvenen in feutushouding mumificeerden, tesamen met belangrijke spullen, om op aangename wijze opnieuw geboren te kunnen worden en hoe goud en zilver totaal geen (geld)waarde had, alleen ter decoratie diende. In die tijd was er van nature weinig kleur, schittering en geklingel te horen in de natuur, dus als een koning kleding droeg met al deze ingredienten, dan móest hij wel iets goddelijks hebben. En omdat eerlijkheid en teamwork voor de Inca's grote waarden waren, was het voor de Spanjaarden een eitje op het grootste deel van al dat onschukdige goud en zilver in handen te krijgen en er zich rijk mee te rekenen. Auw.. Na een overdosis van dit soort info en voorwerpen, was er als toetje nog de aparte ruimte met de 'erotische' tentoonstelling. Woop woop! ;) Nou was de inhoud van die zaal inderdaad erotisch te noemen, gezien de grote hoeveelheid piemels, vagina's, hand- en blowjobs. Echter, de bedoeling van de voorwerpen in deze thema's was vooral gericht op vruchtbaarheid en liefde in de breedste zin van het woord. Met name liefde voor moeder aarde en de vraag om vruchtbare grond, een goede oogst. Vandaar ook de ietwat luguber aandoende skeletjes die bevredigd werden door de levenden: de onderwereld bevatte te wijsheid uit het verleden en het bevredigen van/seks hebben met de onderwereld was dan ook weer ergens goed voor. Juist ja. We hebben onze ogen uitgekeken :) Tijd voor koffie en even napraten in de subtropische binnentuin. Daarna maar even zelf een rondje doen door de historische binnenstad. We komen terecht in de nasleep van een katholiek festijn waarbij paarse linten, vlaggen en kleding de belangrijkste feest-artikelen zijn. Koningsdag, maar dan paars? De gezellige choas is te vergelijken, een groep agenten installeert zich met schild en al als subtiele waarschuwing aan het beschonken deel van de menigte. Als een van de weinig touristen lopen we super alert maar ook wel genietend door het historisch centrum. We bezoeken een kerk, worden in gebrekkig Engels geinterviewd door twee jonge studenten over o.a. onze lievelingsfilms en ons werk en eten nog maar eens chiviche in een druk café. En dit werd ook onze kennismaking met Pisco Sour..Hmm! Een sterk goedje dat ze toch ´wijn´ noemen (er zijn ook wat minder heftige varianten), gemixt met limoensap, ei en kaneel. Die kwam goed binnen, terwijl we om te proberen er eerst maar eens een samen deelden... Vervolgens kregen we het verzoek van een dame om met haar op de foto te gaan. Haar (volwassen!) zoon moest de foto maken en haar vragen aan ons en ons antwoord daarop in het Engels en weer Spaans vertalen. De arme drommel was hardstikke verlegen! Of hij zich schaamde voor zijn moeder was ons niet geheel duidelijk. We hebben op de Galapagos de vraag gehad of we incognito beroemdheden waren, maar toen zagen we het aan als flauwe versiertruc. Maar vandaag in Cusco werd Nette nog eens gevraagd of ze op de foto wilde met een paar mini-Peruaantjes, terwijl ze hier toch wel gewend zijn aan lange toeristen, zou je denken. Beetje weird wel dus, geen idee wat die Peruanen werkelijk van ons denken...

Reacties 3

Annie 31-10-2015 20:42

Een super verhaal ,dat je geniet is wel duidelijk ,het gemis van Renee is moeilijk ,want deze mooie dingen wil je samen delen ,maar helaas dat gaat nog zeker vaak gebeuren .
Dikke knuffel xxxxx

PaMa 02-11-2015 21:06

Hoi wereldreiziger, mooie verhalen en heel leuk en boeiend om te lezen. Vandaag Jou René op visite gehad gezellig bloemetje voor Annemie leuk, lekker buurten en heeft lekker gefietst naar Boekel
en ontspannend na zijn kasten en bed inrichting actie.
Na je thuiskomst moet het er opgeruimd uitzien in Strijp volgens René, laat je verrassen. Ga lekker verder met reizen en schrijven en nog even volhouden tot René er ook bij is, groetjes PaMa

Resie 05-11-2015 09:47

Hey Anke. Super mooie verhalen, die ik achter elkaar heb gelezen . Prachtig geschreven. Fijn dat alles redelijk, goed verloopt en jullie kunnen genieten.
Blijf genieten van deze prachtige reis. Ik zal blijven lezen
Dikke knuffel

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer