Zelfde ritueel, ander gevoel

Ja! Ik mag weer! Ik kan weer en ik ga weer!

Na weer een aantal jaren hard werken en sparen, ben ik m'n backpack weer aan het inpakken.
Zuid Amerika dit keer! Gaaf he!? Dus weer het internet afstruinen naar mooie plekjes, must-sees, de leukste tours, de minder gebaande maar toch veilige paden, hostels die hun opbrengst deels besteden aan goede projecten, routes, benodigde inentingen etc. etc. Na Australie en Afrika weet ik een beetje waar ik op kan letten, welke spullen ik al in huis heb (De immer functionele afritsbroek is ook weer gelocaliseerd...) en waar ik nog voor op pad moet (Noodfluitje! Geimpregneerde klamboe?) Wat een voorpret!! 

Zou je denken, toch? Ja, ik zie het helemaal zitten, wil me weer heel graag onderdompelen in andere geuren, kleuren, geluiden en smaken. Weer wekenlang de horizon kunnen zien, urenlang hobbelend door vanalles en niks. Nieuwe mensen leren kennen, interessante gesprekken voeren, voor verrassingen komen staan en weer rijker en heler terug komen. En dat allemaal samen met Fijn Mens Nette!

Maar.
René.
René blijft thuis.
En dat is is prima, goed en ok. Maar ook bleuh.
En dat 'ie thuis blijft ok.. Maar dat houdt dus ook in dat we afscheid moeten gaan nemen. Voor 6 weken!  En dat is níet ok!
Nouja, op zich best prima te doen natuurlijk, en ook vast heel waardevol om na een jaartje 'latten' weer even ons eigen pad te bewandelen...niks mis mee.
Maar momenteel sijpelen er al stiekem sliertjes gemis door de dagen. Knoop in m'n maag, klem in m'n keel, tranen achter m'n ogen.
Hoe mooi de plannen ook zijn, hoe graag ik het ook allemaal mee wil maken; dat had ik het liefst sámen gedaan! Niet iedereen heeft het geluk er even 2 maanden tussenuit te kunnen, dus helaas.
Maar nu wil een deel van mij dus thuis blijven en lekker vastroesten in Eindhoven, aan de hand van René.

Achjee, hoor mij nou...hoog tijd om te gaan! 
Nette; aan jou de taak om me volgende week maandag los te wrikken.
Want al zal ík die ochtend puur op adrenaline functionerend, volledig bereid zijn om met twee tassen - sort of in balans- in auto en vliegtuig te stappen, ik hoop dat je nog even kan oefenen op het neerhoeken van een man van 1,84. Niet te hard, hij moet nog wel in staat zijn om half november het vliegtuig te pakken richting Bolivia, om me na een 11 dagen durend Tarzan-en-Jane-avontuur onder z'n arm weer mee naar huis te nemen. Ohja, en ik hou van 'm! :)

De komende weekenden en tussenliggende week doe ik net alsof ik precies weet wat ik nog moet doen voordat ik ga, fop ik m'n eigen lijf door 100 keer per dag diep te zuchten en te doen alsof ik alles onder controle heb.
En dat er op m'n werk zeker 3 weken niemand is die de taken op zich neemt waar ik me de afgelopen maanden op heb gestord, is niet mijn zorg (probeer ik mijn hart te vertellen). 
En dat de meeste van de gezinnen die ik begeleid, en waar ik regelmatig zorg en frustratie over heb gedeeld, nu aangeven dat ze best twee maanden zonder me kunnen is behalve grotendeels waar en stoer, misschien ook een beetje betwijfelenswaardig. 

Kortom: 'Loslaten' is helemaal the sh*t deze herfst! Woop woop!

Reacties 11

Freek 25-09-2015 17:30

Nice Anke! Even van elkaar af dan is het weerzien des te mooier Veel plezier! Ga je nog naar Chili? Daar gaan wij volgend jaar februari heen, krijg er al helemaal zin in als ik jouw enthousiaste verhaal lees

Anke 25-09-2015 19:24

Het wordt Equador, Peru en Bolivia. Dus nee, geen Chili.
Ook goed plan, enjoy de voorpret

Annie en Ruud 27-09-2015 21:01

Hoi Anke
Je bent een kanjer ,het afscheid is gewoon shit ,maar daarna genieten ,geen agenda en kijken wat er op je pad komt .
Het enige wat je moet doen is genieten ,en wat je in die twee maanden meekrijgt draag je heel je leven met je mee .
Goede reis en GENIET ervan en Rene gaat in je hart met jou mee .
Dikke knuffels Annie

Anke 28-09-2015 23:20

Het wordt Equador, Peru en Bolivia. Dus nee, geen Chili.
Ook goed plan, enjoy de voorpret

Nette 02-10-2015 23:42

Zoals ik al zei, ik vermoed dat ik eerder met n afleidingsmanoeuvre slaag. Weet niet of ik René van je af kan slaan. Maar hoe dan ook, ik neem je mee. Desnoods met René slepend aan je been. Daar weten uiteindelijk de mannen bij de douane vas raad mee .
... Of misschien werkt heel lief vragen ook al

Rene,Margreet, 03-10-2015 23:32

We verheugen ons erop om jouw belevenissen de komende weken te volgen.
Maar we verheugen ons er nog meer op om jouw verhalen in het echt te horen gezellig bij het knappende haardvuur.

Geniet maar met volle teugen van deze bijzondere reis.

Lieve groetjes,
ook van Hanneke en Teun

Karin 04-10-2015 23:01

En dan is het bijna zo ver.... Maak er een mooie reis van, maar dat gaat je zeker lukken! ik kijk al uit naar je verhalen.....

Carin 05-10-2015 11:47

Hoi Anke,

Geniet van je reis!!
De inleiding van je verhaal is al prachtig verwoord! De reisverhalen zullen een boekje worden om uit te geven.
Geniet, je hebt het verdiend!

Groeten Carin

PAMA 05-10-2015 22:25

hoi, Anke en Nette,
Natuurlijk wensen ook wij jullie een mooie reis. En natuurlijk is het lastig om die arme René thuis te laten. Maar... wat zal hij genieten van jou en jouw verhalen, als hij je achterna reist!! Dan vergeten jullie allebei de lastige weken zonder elkaar!
Geniet samen met Nette van dit avontuur!
Heb jij vanmorgen het SMSje kunnen lezen?
veel liefs PAMA

Lucienne 06-10-2015 16:46

Hoi Anke,
Wat leuk dat je (wederom) een blog bij gaat houden over je reis, ben benieuwd naar al je verhalen!
Geniet samen van dit mooie avontuur!
Groetjes,
Lucienne

Lucienne 06-10-2015 16:47

Hoi Anke,
Wat leuk dat je (wederom) een blog bij gaat houden over je reis, ben benieuwd naar al je verhalen!
Geniet samen van dit mooie avontuur!
Groetjes,
Lucienne

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer